A A A

Ornitoza

 

 

ORNITOZA GOŁĘBI


Choroba ta wywoływana jest przez Chlamydophilia psittaci. Nazywa się ją również chalmydiozą. Występuje głównie w maju i czerwcu. Ciężkie straty powoduje tylko u młodych ptaków. U osobników dorosłych objawy są słabiej wyrażone. Drogą zakażenia jest układ oddechowy. Rozprzestrzenianiu choroby sprzyjają złe warunki sanitarne podczas transportu na loty. Młode gołębie mogą zarazić się od karmiących je bezobjawowo zakażonych rodziców.

 

 

OBJAWY:


POSTAĆ OSTRA- występuje u młodych gołębi, objawy ogólne: osowiałość, nastroszenie piór, brak apetytu i pragnienia, typowym objawem jest zapalenie spojówek, występuje też zapalenie błon śluzowych jamy nosowej z mętnym, zielonkawym wysiękiem, który następnie gęstnieje i zatyka otwory nosowe, możliwe zmiany zapalne w płucach i workach powietrznych (rzężący i charczący oddech).

 

POSTAĆ PRZEWLEKŁA- występuje najczęściej u dorosłych gołębi, stwierdza się obniżenie kondycji lotowej, spadek wskaźników wylęgu, młode gołębie po rodzicach zakażonych bezobjawowo chorują i padają ( katar, biegunka, zapalenie worków powietrznych, tłuszczowe zwyrodnienie wątroby, zmiany w mięśniu sercowym i w końcu zejście śmiertelne). Ta postać choroby może przenieść się na człowieka.

 

 

PROFILAKTYKA:


Najistotniejsze jest utrzymanie gołębi w bardzo dobrej kondycji zdrowotnej i stała troska o higienę w gołębniku.